تنهایی
می‌آید
چون عروسی
نامش دنیاست

                      تنهایی
                      به روی ما
                      می‌خندد
                      نامش عشق است

                                               تنهایی
                                               ما را
                                               در آغوش می‌گیرد
                                               نامش مرگ است

من که عالیم

یه شرمندگی از بابت اینکه اینقدر دیر اپ کردم و به هیچکدوم از دوستان سر نزدم بدهکارم

اخه این روزا ددرگیر درسام هستم اخه امتحان های میان ترم شروع شده و مجبوریم یه کوچلو زیادی بخونیم

خب بریم سراغ اپ

یا علی

خدایا،

چرا بعضی وقتها فکر میکنم ان قدر از تو دورم که صدایم را نمی شنوی مرا نمی بینی و کلمه هایی را که با شوق از دهانم بیرون می ایند دست خالی به سویم بر می گردانی؟

خدایا

چرا بعضی وقتها فکر میکنم راهی به باغهای تو ندارم و داغهای دل را نمی شناسم و نمی توانم خرده نانهایم را به گنجشک ها بدهم؟ چرا فکر میکنم سقف اتاقم اخرین اسمان است و دنیا بین چهار دیوار رنگ پریده اسیر شده است؟

خدایا

چرا بعضی وقتها انقدر دستهایم کوتاه می شوند که نمی توانم نام تو را روی شیشه عرق کرده بنویسم و برایت گل سرخی بچینم؟

خدایا

چرا بعضی وقتها انقدر چشمهایم را می بندم که رنگین کمان و کهکشان را و درختان سیب و لاله های غریب را نمی بینم؟ چرا چشم در چشم خورشی نمی دوزم و شبها زیر نور مهتاب خستگی هزار ساله ام را بیرون نمی کنم؟

خدایا

چرا بعضی وقتها فراموش میکنم تو روبرویم ایستاده ای و مرا نگاه میکنی و من می توانم دستهایت را بگیرم و نام کسانی را که هنوز به دنیا نیامده اند از تو  بپرسم؟

خدایا

چرا بعضی وقتها انقدر سنگینم که هیچ کوهی به وزن من نمی رسد و هر کاری میکنم نمی توانم ذره ای از زمین فاصله بگیرم و به ابرها نزدیک شوم؟ و چرا بعضی وقتها از پر کاه سبک تر میشوم و می توانم از اسمان هفتم بالا تر بروم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خدایا تو کمک کن